چرا مینویسم

هر چه نوشتم و مینویسم سعی بر این بوده که به خودم و دیگران یک سطحی از آگاهی رو یادآوری کنم، اینکه بدونیم. دنیای درون مون رو، دنیای بیرون رو!
نکاه کنیم به همدیگر به آینه و حواسمون بیشتر بهش باشه.

توی تجربه این دوازده سالی که مینویسم در جاهای مختلف میتونم بهتون بگم دنیا اونقدر بی رحم شده و سرعتش اونقدر بالا که مهم نیست برای چه یا به چه هدفی مینویسیم یا میخوانیم. بیشتر اهمیت دارد که مسیر گفتگو و ذهنی فعال را باز نگهداریم.

راستش را بگویم نمیدانم چرا دارم مینویسم شاید دفترچه خاطراتی که برای خودم درست کردم زیادی عمومی هست. شاید هم دارم مینویسم که یاد خودم و بقیه بندازم. زندگی دو ماراتون هست. با فکر به آینده و پیوسته حرکت کنیم تا کیفیت و کمیت زندگی رو با هم داشته باشیم